Een spel heeft een doel
Het volgen van een richting, stoppen bij een signaal of het vinden van een locatie zijn waarneembare taken. Het spel wordt een educatief hulpmiddel als het kind weet wat hij probeert te bereiken. Het is niet genoeg om een oefening leuk te maken: de leraar kiest wat hij je laat leren. Dezelfde activiteit kan worden aangepast door een enkele regel te wijzigen, in plaats van door instructies te verzamelen.
Een korte instructie en daarna een demonstratie
Presenteer een actie en een criterium en controleer vervolgens wat het kind heeft begrepen. Een eenmaal geziene demonstratie garandeert niet dat de richting of het stopsignaal bekend is. Technische woorden worden gaandeweg gekoppeld aan ervaring. De groepen worden samen met de club opgebouwd; leeftijd alleen beschrijft niet alle verschillen in begrip of praktijk.
Maak van de partner een persoon
Gedeelde oefeningen kunnen leren hoe je moet wachten, een pauze moet aankondigen en respecteren. De rollen moeten eenvoudig zijn en de samenwerking moet gecontroleerd zijn. Een kind mag niet alleen verantwoordelijk zijn voor het oplossen van een situatie die hem of haar dwars zit. De docent organiseert de koppels en blijft beschikbaar. Het succes van een oefening omvat het opvolgen van de instructies door beide partners, en niet alleen het laatste gebaar.
Benoem concrete voortgang
‘Je stopte bij het sein’ of ‘je vond de richting zonder hulp’ beschrijft een herkenbaar succes. Door kinderen voortdurend te vergelijken, bestaat het risico dat de focus verschuift naar een plek in de groep. Via een persoonlijke benchmark kunt u de volgende stap kiezen. De riem is een mijlpaal in een frame; het vat de aandacht, samenwerking of al het geleerde in de cursus niet samen.
Controleer het begrip
Moet een kindercursus een kortere cursus voor volwassenen zijn?
Zie antwoord
Niet noodzakelijkerwijs. De organisatie en instructies passen zich aan de groep en het onderwijsdoel aan.