Ruch ten składa się z kilku elementów
Technika łączy podpory, nogi, miednicę, tułów i kończyny. W powolnym ćwiczeniu zidentyfikuj ich związek, zamiast szukać części ciała, która ma wszystko wyjaśnić. Szybkie ramię nie oznacza automatycznie dobrej organizacji; spektakularny obrót. Instrukcja zależy od gestu, pozycji i kierunku. Zapytaj, co powinno pozostać stabilne, a co zmienić w badanym ćwiczeniu.
Porównaj orientacje
Hanmi i shomen powszechnie oznaczają orientacje ciała spotykane w kihon. Ich dokładne wdrożenie staje się jaśniejsze w szkole i ćwiczeniach. Na tej samej podstawie porównaj wyjazd i przyjazd, o który prosił nauczyciel. Sprawdź, czy stopa porusza się mimowolnie lub czy ramię samoczynnie wykonuje ruch. Porównanie staje się bardziej przydatne, gdy wiesz, jakiej orientacji szukasz, zamiast tylko oceniać ostatni obraz.
Z zasady nie należy powiększać rotacji
Widoczna amplituda nie odpowiada uniwersalnej mierze skuteczności. Większy ruch może skomplikować trajektorię, zasięg lub sekwencję. Najpierw poszukaj organizacji, która jest odtwarzalna z wygodną szybkością. W ruchu miednica niekoniecznie obraca się, jak podczas techniki wykonywanej w miejscu. Trzymanie tego samego kryterium w różnych sytuacjach może zatem skutkować niewłaściwą korektą.
Zaobserwowalny zwrot
Nakręć powolny test od przodu, a potem z boku, jeśli dojo na to pozwala, i przygotuj pytanie. Celem nie jest obliczenie idealnego kąta na obrazie. Zamiast tego zauważ przerwę: ramię już przybyło, podczas gdy ruch jest kontynuowany, stopa dostosowuje się po wykonaniu techniki lub przechylenie tułowia. Nauczyciel może następnie powiązać Twoje obserwacje z konkretnymi instrukcjami.
Sprawdź zrozumienie
Czy wszystkie techniki wymagają tej samej rotacji bioder?
Zobacz odpowiedź
Nie. Ścieżka, pozycja, ruch i instrukcje modyfikują relacje pomiędzy różnymi częściami ciała.